THE IRANTRIBUNAL | ||
(Campaign to set up an International Court to investigate the massacre of political prisoners in Iran) | ||
In the summer of 1988, the Islamic Republic of Iran massacred thousands of political prisoners across the country. Men and women were blindfolded and taken out of their cells and were either shot by a firing squad or were hanged within the prison compounds and prayer rooms. Not a single one of the prisoners was given a proper trial. Instead, a group who later became known as the “Death Commission” decided the fate of the prisoners on the basis of their answers to a few questions. There are no exact figures of the number of victims due to the harsh censorship and suppressive political climate in Iran. However, there are around 5,000 known names of victims to this day which have been documented by their families, political parties and human rights organizations. The Islamic Republic of Iran refuses to provide any information or details about the massacres or the location of the victims’ graves, although a number of mass graves have been discovered by the families. Khavaran cemetery in the south western suburbs of Tehran, the capital of Iran, is the most well-known place of such mass graves. Families gather here every year on August 31st to honour the memory of their loved ones. The massacre of political prisoners was the culmination of the Islamic Republic’s policy of repression against its opponents in the 1980s during which around 20,000 dissidents disappeared, died under torture or were executed either by firing squad or by hanging. During the recent uprising of the Iranian people in their millions, the security and armed forces of the regime yet again demonstrated their callousness towards the freedom seeking people of Iran by their barbaric crackdown on the peaceful demonstrators on the streets of Iran. We, a group of individuals composed of the families of the victims, former political prisoners, the survivors of this human tragedy, political and labour activists, women’s rights activists, lawyers, students, children’s rights activists, writers, artists and human rights activists, have been holding regular meetings since October 2007 in order to assess the feasibility of setting up a symbolic international tribunal, whereby the Islamic Republic of Iran would be held to account for its crimes against humanity. This symbolic inquest will have the authority to bring this human tragedy, concealed and unacknowledged for almost three decades onto the world stage whereby the brutality and cruelty of the Islamic regime would at long last be examined, exposed and judged. The world should know what took place in Iran during the 1980s; particularly, in the summer of 1988. The horror and brutality was of such criminal magnitude that when exposed, and we believe that the evidence will be sufficiently convincing, the Islamic Republic of Iran will be condemned and held to account. We call upon all those who abhor injustice and love freedom; journalists, lawyers, political and labour activists, students, human rights activists and progressive organisations to support our campaign by any possible and available means at their disposal. Through our solidarity and united action, we can succeed in mobilising the freedom loving world opinion toward our humanitarian cause, by means of which the Islamic Republic regime would be held accountable for its crimes against humanity at this essential and long overdue tribunal.
|
بیانیه | ||
کارزار تدارک دادگاه بین المللی | ||
برای رسیدگی به کشتار زندانیان سیاسی در زندان های ایران | ||
در تابستان سال ۱۳۶۷ شمسی، رژیم جمهوری اسلامی هزاران زندانی سیاسی را که دوران زندان و محکومیت خود را میگذراندند از سلولهای زندانها بیرون کشید و همه را از زن و مرد، دستبند و چشمبند زد و با درندهخوئی هرچه تمامتر در آمفی تئاترها و سالنهای نمازخانههای زندانها به دار آویخت و یا تیرباران کرد. در این کشتار سبعانه، نه دادگاهی در کار بود و نه اخطار و هشداری. تنها، یک کمیسیون مرگ، متشکل از سرسپردگان رژیم، با در دست داشتن حکم قتل زندانیان سیاسی از سوی خمینی، با چند پرسش کوتاه و پاسخهائی که در مقابل آن میگرفت حکم مرگ صادر میکرد. بسیاری از این زندانیان، پیش از آن، به دادگاه رفته و حکمهای زندان گرفته بودند و برخی از آنان حتی دوران محکومیت خود را گذرانده بودند. آمار دقیق جانباختهگان این کشتار همگانی روشن نیست. رژیم جمهوری اسلامی، از دادن هرگونه اطلاعات در باره این کشتارها و مکان گورهای دستهجمعی جانباختهگان این بیداد عظیم خوداری میکند؛ اما، تاکنون نام پنچهزار نفر از این جانباختهگان، به وسیله خانوادهها، احزاب، سازمانهای سیاسی و نهادهای حقوق بشری روشن شده است و گورستان خاوران در جنوب تهران، یکی از گورهای شناخته شدهای است که بازماندگان و خانوادههای زندانیان سیاسی از آن اطلاع یافتهاند و دهم شهریور هر سال بهیاد و در گرامیداشت عزیزان خود در آن گرد هم میآیند. کشتار زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷، در ادامه و نقطه اوج کشتار مخالفان جمهوری اسلامی بود که به ویژه میتوان از آن در سالهای١۳۶٠ تا ١٣۶۳ نام برد که در این مدت بیش از ٢٠٠٠٠ تن ناپدید شدند و یا زیر شکنجه، یا در برابر جوخههای مرگ جان سپردند. اینک، جمعی از خانواده های جانباختهگان دهه ۶٠- تهران، جمعی از مادران خاوران، جمعی از مادران جانباختهگان ده پنچاه و و دهه شصت، مادر سلاحی(مادر جانباختهگان سلاحی و مادر همسر جان باخته محمود محمودی)، مانی یوسفی( خانواده جان باخته؛ پدر و دو دائی)، مادر عصمت وطن پرست(مادر جانباختهگان جلیله و اعظم صیادی، خواهر جانباختهگان محمود، علی و منوچهر وطن پرست، خاله جان باخته جواد رحمانی)، ایمان شیرعلی( فرزند جان باخته ایرج شیرعلی، فعال سیاسی- اجتماعی)، شهنار کایدپور(خواهر جان باخته داریوش کایدپور)، شکوفه منتظری( فرزند جان باخته حمید منتظری)، رخشنده حسین پور رودسری(همسر جان باخته علی مهدی زاده ولوجردی، خواهر جانباختهگان حمید و رحیم حسین پور رودسری)، زریر جهانگیری(زندانی سیاسی سابق، خانواده جانباختهگان مهین جهانگیری، محمدقلی جهانگیری، الله قلی جهانگیری، جعفر جهانگیری)، حیدر جهانگیری(زندانی سیاسی سابق، خانواده جانباختهگان مهین جهانگیری، محمدقلی جهانگیری، الله قلی جهانگیری، جعفر جهانگیری)، محمدعلی زند کریمی(برادر جان باخته رئوف زارعی، زندانی سیاسی سابق)، سعید منتظری(برادر جان باخته حمید منتظری، فعال سیاسی)، شهلا طالبی(همسر جان باخته حمید حیدری، زندانی سیاسی سابق)، سهراب خوشبویی (برادر جانباختهگان سیروس، غلامعلی و ساسان خوشبویی)،زری عرفانی(خواهر جان باخته محمدحسین عرفانی)، مینا لبادی(همسر جان باخته علی اصغر ضیغمی)، ناهید سروستانی( خواهر جان باخته رستم اکبرپور، فیلم ساز)، سیروس آذری( برادر جان باخته خسرو دستاران، فعال سیاسی)، ضرغام اسدی(برادر جان باخته غضنفر اسدی، خواهرزاده جان باخته مسعود اسدی، فعال سیاسی)، نیما سروستانی(برادر جان باخته رستم اکبرپور، فعال سیاسی )، حسن مکارمی(همسر جان باخته فاطمه زارعی، هنرمند نقاش، خط نگار)، لاله بازرگان(خواهر جان باخته بیژن بازرگان)،لادن بازرگان(خواهر جان باخته بیژن بازرگان)، نشمیل هندوش(خواهر جان باخته ناصر هندوش)، مریم نوری( همسر جان باخته رحمت فتحی، زندانی سیاسی سابق)، شهلا مولوی(همسر جان باخته جواد بهاریان شرقی، زندانی سیاسی سابق)، حسین زالزاده(برادر جان باخته ابراهیم زالزاده، فعال سیاسی)، نهضت اشترانی(فرزند جان باخته سلطانعلی اشترانی)، بیژن آل کنعان(برادر جان باخته ساسان ال کنعان، زندانی سیاسی سابق)، حسین حسینجانی مقدم(برادر جان باخته فرزانه حسینجانی مقدم، زندانی سیاسی سابق)، بانو صابری(همسر جان باخته عباسعلی منشی رودسری)، سهیلا نیک نژاد(خانواده جانباختهگان علی اکبر مرادی،علی اشرف مرادی و علی پاشائی، فعال سیاسی)، آذر آل کنعان(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، محمد جواد محبی( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، رامین عبدالهی( زندانی سیاسی سابق، عضو موسس کانون شوراهای غرب تهران)، شکیب محب( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، پیمان پیران( فعال دانشجوئی، زندانی سیاسی سابق)، منصوره باشکندی( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، احمد موسوی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)،هزیر پلاسچی( نویسنده، روزنامه نگار)، جعفر مرادی( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، علی آشناگر( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، محمد خوش ذوق( زندانی سیاسی سابق)، مجید میرزائی( زندانی سیاسی سابق)، منصور کوشان( نویسنده)، ایرج جنتی عطائی( نمایشنامه نویس، کارگردان تئاتر، ترانه سرا)، حسین محمدی( زندانی سیاسی سابق)، منوچهر صفرعلی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، سعید عرب(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، عباس سماکار(شاعر، نویسنده)، ژیلا مساعد(شاعر، نویسنده)، بهروز پرتو( فعال سیاسی)، محمد نبوی(حقوقدان، فعال سیاسی)، صدیقه محمدی(فعال سیاسی، فعال جنبش زنان)، احمد اسکندری( کارشناس کرد)، نعمت آزرم(شاعر،پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی، عضو موسس کانون نویسندگان ایران، زندانی سیاسی رژیم سلطنتی)، بابک رحیمی( فعال سیاسی، روزنامه نگار)، وحید ولی زاده(روزنامه نگار، نویسنده)، بابک عماد (فعال سیاسی، زندانی سیاسی سابق)، شهین پویا(فعال سیاسی، فعال جنبش زنان)،اسفندیار منفردزاده( موسیقی دان)، الناز محجوب(روزنامه نگار، فعال جنبش زنان)، حسین صلواتی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، جمعی از زندانیان سیاسی سابق( تهران، گیلان، کردستان)، شاهین نجفی(هنرمند-خواننده)، پویان دانشیان(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، سیاوش سلطانی( زندانی سیاسی سابق)، جمشید پایداری( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، مهرنوش شفیعی(زندانی سیاسی سابق)، اسماعیل حق شناس( زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، اردوان زیبرم(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، مسعود بلوچ( فعال حقوق بشر، مسئول رادیو بلوچی)، بنفشه ایزدی( زندانی سیاسی سابق)، میترا لاگر( زندانی سیاسی سابق)، مهرداد آهنگر(فعال سیاسی)، مسعود رئوف(کارگردان، هنرمند نقاش)، رضا آزاد(زندانی سیاسی سابق، هنرمند نقاش) ، ایرج مصداقی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، داریوش افشار(فعال حقوق بشر)، فرمان سیابی(زندانیان سیاسی سابق، فعال سیاسی)، پانته آ بهرامی(زندانی سیاسی سابق، فیلمساز)، شکوفه سخی(زندانی سیاسی سابق، پی اچ دی علوم سیاسی)، حسین مهینی(سینماگر، عکاس)، سوسن بهار( دبیر جمعیت الغای کار کودکان، سردبیر فصلنامه کودک و جوان داروک)، صلاح بختیار(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، رویا صادقی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، زمان مسعودی(فعال سیاسی، سخنگوی حزب چپ آلمان-هامبورگ)، نصرت تیمورزاده(فعال سیاسی)، شیدا جهان بین( روزنامه نگار، فعال دانشجویی)، حمید کمالی(زندانی سیاسی دو رژیم سلطنتی و جمهوری اسلامی، فعال سیاسی). لیست اسامی جدید که بعد از اعلام عمومی کارزار در ده دسامبر ۲٠٠٩ به کارزار پیوسته اند. کرم بیرانوند(خانواده جانباختهگان نصرت و محمود بیرانوند، زندانی سیاسی سابق)، رویا رضائی جهرمی(خواهر جانباختهگان بیژن، بهنام، کاوس و منوچهر رضائی جهرمی)، ویدا، گیتا و سیما رستم علیپور( خواهران جان باخته پرویز رستم علیپور)، گیتا رستم علیپور( همسر جان باخته محمد نبی جدیدی)، ویدا رستم علیپور(همسر جان باخته مجید ایوانی)، رضا کعبی(برادر جانباختهگان شهلا و نسرین کعبی)، رئوف کعبی( برادر جانباختهگان شهلا و نسرین کعبی)، خاطره معینی(خواهر جان باخته هیبت الله معینی)، مهناز قزلو(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، فرزانه ذولفی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، جلال محمد نژاد(فعال سیاسی)، بیژن هدایت(فعال سیاسی، سردبیر نشریه نگاه)، بهرام رحمانی(فعال سیاسی، نویسنده)، شادی صدر(حقوقدان)، رها بحرینی(دانشجوی حقوق)، سایه سیرجانی(مشاور حقوقی)، برهان عظیمی(فعال سیاسی، فعال کارگری)، حسن جعفری(فعال سیاسی)، اشرف الملوک عباسی(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی، فعال زنان)، سوسن گل محمدی(همسر جان باخته ایرج شیرعلی، زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، ایده شیرعلی(فرزند جان باخته ایرج شیرعلی)، حسن ماسالی(خانواده جانباختهگان ایرج ماسالی، مهران صفوی، ضیا صفوی و عزیز هژبر، زندانی سیاسی سابق)، مهدی سعادتی(هنرمند نقاشی)، علی دروازه غاری(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، کورش کاید پور(برادر جان باخته داریوش کایدپور)، لیلا دانش (خواهر جانباخته ایرج ترابی، فعال سیاسی)،
اسامی حمایت کنندگان کیومرث گودرزی(زندانی سیاسی سابق)، صلاح ایراندوست(سایت ایران تریبون)، ناصر طاهری(زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی)، یوسف اکرمی(فیلم ساز در تبعید)، علی صادقی(فعال سیاسی)، حسن دادبر(زندانی سیاسی سابق)، فرهاد بشارت(فعال سیاسیف عضو تحریریه نشریه نگاه)، محمد شمس(فعال کارگری، عضو تحریریه نشریه نگاه)، |