هندسه ای دیگر

حیات خط نقطه های تنفس است 

زندگی سطح خطوط متنافرحادثه

و هستی حجم پنهان نور و ترانه 

***

کوتاه ترین فاصله میان دو نقطه آرزوست 

و بارش امید میله های زندان تنفس ما

***

کره های خواب ما بر هم مماس اند

و هرم رابطه ها با شکنندگی یک آه

و آه نقطه ای فاقد بعد

من کیم آهی مانده به لب ها ...

                                                                              حسن مکارمی  پاریس بهار ۲۰۱۰

  ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

کودکی‌ ها‌ی قناری

کودکی‌ ها‌ی قناری

تو سپیدی رو سیاهی

 تو یه خوابی‌

خود خوابی‌

 مثل جلبک ته دریا 

 خود آبی

 تو نیاز بی‌نیازی 

 تو بهاری توی فردا

 تو نفس ها‌ی قناری

تو فقط یه مرغ عشقی‌ 

خود عشقی‌

یا همون خوابی‌ که دیشب نیامد

 مثل آبی‌ که یادش نیس یه روزی بارون بوده

 مثل بادبادک ها‌ی پسر عمو تا هوا میری نخت پاره می‌شه

 مثل حمله مغول جای زخمت تو تن

 مثل یک بادکنک خیال نرم تا هوا میری میترکی 

کودکی‌ ها‌ی قناری

تو سپیدی رو سیاهی

 تو یه خوابی‌

 خود خوابی‌

حسن مکارمی

زمستان ۲۰۱۰ پاریس

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ 

 چیز عجیبی دلم می خواهد

مجله ی نگین، شماره ی 123، سال 1354 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

1- poems number 1 to  3

2- poems number  4 to  13

3- poems number 14 to    22

4- poems number  23 to   32

5- poems number 33 to    40