رونمایی از کتاب : نگاهی به سرزمین فرهنگی ایران

در این دسته به چاپ رسیده است اخبار

تاریخ چاپ

رونمایی از کتاب : نگاهی به سرزمین فرهنگی ایران

 
جلسه رونمایی از کتاب تازه دکتر حسن مکارمی با عنوان «نگاهی به سرزمین فرهنگی ایران» در انجمن فرهنگ آزاد برگزار می‌شود. آقای مکارمی دکترای خدمات راهبردی و دیپلماسی، روانکاو بالينی و پژوهشگر دانشگاه سوربن است و این کتاب را به تازگی به رشته تحریر درآورده است.

این نشست روز پنج‌شنبه، ۲۳ ژوئیه از ساعت ۱۹ به نشانی زیر برگزار خواهد شد:
MAISON DES ASSOCIATIONSdu 16ème
ASSOCIATION CULTURE LIBRE – Salle 1
14 Avenue René Boylesve
75016 Paris

برای دریافت اطلاعات بیشتر می‌توانید با پست الکترونیکی این انجمن به نشانی associationculturelibre@hotmail.fr مکاتبه کنید.

مقدمه دکتر مکارمی از این کتاب:

سرزمین فرهنگى ما، هم زمین و كوه و آسمان و دریاست و هم جامعه و “مردم رفته و مانده” و هم همۀ فرهنگ شفاهى و كتبى ما، باورهاى گوناگون مذهبی (شیعه، سنى، اسماعیلى، زرتشتى، مسیحى، یهودى، بهایی،…)، سنگ نوشته ها، كتابهاى خطى، آثار باستانى، تمامى زیرساختارها، پلها و بنادر، منابع طبیعى و معدنى و غناى طبیعت، حیات وحش و همۀ گیاهان و درختان دور و نزدیك، همۀ قناتها و رودخانه ها، همۀ زبانهاى منسوخ شده و همۀ زبانها و لهجه های زنده مثل كردى و تركى و بلوچى و لرى و عربى …، همۀ شیوه هاى تولیدى و صنعتى و هنرى و صنایع ظریفه و سنتها و رقصها و بازیها و اعیاد و جشن نوروز. همۀ اعتبار و ارزش نام فرهنگى ایران در حجم این سرزمین فرهنگى نهفته است.

حضور فرهنگى ایران در هزاره­ها و انعطاف و تعامل و همزیستى آن با حتی فرهنگهای مهاجم، به ما این امید را مى­دهد كه “جوهرى در این فرهنگ زنده است كه چنین پیوسته جاریست”. مى­توان حفظ و ارتقاء و رشد و گسترش و توسعۀ این فرهنگ را در سرزمین فرهنگى ایران، با حفظ احترام به تنوع فرهنگها، زبانها، سنتها و باورهای مذهبی که در این موزاییک زندگی می­کنند، جزو اهداف راهبردی اساسی قرار داد. اگر راز همبستگی اجتماعی و ملی را در پیگیری چند هدف راهبردی در هر جامعه بدانیم، با قرار دادن ارزشمندی سرزمین فرهنگی در ایران، در کنار عدالت اجتماعی، حفظ و احترام و اجرای مفاد اعلامیۀ حقوق بشر و حفظ و ارتقاء حسن روابط همجواری و انسانی با دیگر سرزمینها، می­توان امیدوار بود که از شمول توافق عمدۀ نیروهای سیاسی و جامعۀ مدنی در داخل و خارج مرزهای ایران بهره­مند شویم.

ایران سرزمین فرهنگی، هماهنگی و توافق درعمل ، در نظریه و فرهنگ و آنچه که ریشه در هزاره­ها دارد، را بر دیگر عوامل همبستگی ملی مرجح می­داند، لذا می­تواند به عنوان عامل اساسی همبستگی ملی در طولانی مدت و در طول نسلهای موجود و آینده کارگر باشد. می­توان بسادگی امیدوار بود که در طی نسلهای آینده و پس از آرام شدن منطقۀ خاورمیانه، نزاعهای باورمداران به سه مذهب یکتا گرا و اختلافات داخلی آنها، و نیز نزاعهای بین­المللی بر مبنای سودجویی از منابع طبیعی نفت و گاز… فروکش کند و اتحادی از انسانهای آزاده بوجود آید که در قالب فرهنگهای نیاکان خود و در جوار یکدیگر، چون واحدهایی که امروزه در مناطق دیگر جهان وجود دارند، زندگی کنند. و چرا نه که اتحادیه ای از کشورها یا سرزمینهای فرهنگی- اقتصادی با حفظ رعایت کلیۀ مفاد اعلامیۀ حقوق بشر بوجود آید؟

اگر آن روز را آرزو می­کنیم، روزی که می­تواند نه تنها منطقه را به سوی صلح و سازندگی و باروری هدایت کند، بلکه باعث شکوفایی و غنای تنوع فرهنگهای چند هزار سالۀ منطقه گردد، می­بایست از هم اکنون عامل همبستگی درونی هر جامعه را فرهنگ – و آنچه به ما مربوط می­شود، سرزمین فرهنگی ایران- قرار دهیم. هیچ حرکت جمعی سیاسی- اجتماعی انسانی پیروز نخواهد شد مگر آن که اهداف راهبردی آن حرکت از لحاظ نگرش تاریخی درست باشد، یا بهتر بگویم در مسیر تاریخی- فرهنگی – انسانی، حرکت کند. همانگونه که دستکم در چندین ده هزار سالۀ اخیر زندگی هموسپین نشان داده است. مسیر تعالی فرهنگی، شاید گاه به مدت زمان کوتاهی مختل شده و یا حتی به عقب برگشته باشد، ولی هیچگاه مسیر کلی شکوفایی خود را رها نکرده است.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *