تاریخ چاپ

رویای اینجا سبز است،

و عاشقان آبی‌اند.

ستارگان شب‌ها می‌خوابند

و مرغابیان تنهایند.

خانه‌ها همرنگِ گاوان، در دسته‌های چندتایی

و نموری بی‌طراوت همیشگیِ پاییز.

مردمان نیستند، چون سایه‌هایی

که ماه آنها را فراموش کرده است.

ریشه‌ی درختان از دیر زمان چنان در یکدیگرند

که جنگل یک درختند.

آری اینجا مردمان نیستند...

 

۱۹۹۶  حسن مکارمی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *